Malam ni saya tak boleh tidur. Saya risau apa yang kawan saya fikirkan sekarang. Saya tak mahu tambahkan lagi kekusutan fikiran kawan saya. Dan saya takut kalau kawan saya tak senang nak beritahu saya tentang apa yang kawan saya rasa. saya bingung. Dari dulu saya memang tak sedar kalau saya ada sakitkan perasaan kawan-kawan saya. Saya takut kehilangan kawan-kawan saya kalau saya ada terlepas pandang tentang apa-apa yang saya dah buat dekat kawan-kawan saya. Instinct saya kuat mengatakan saya adalah salah satu punca kawan saya berjauh hati. Sebelum ni saya dapat rasakan ada kesilapan yang saya dah lakukan bawah sedar yang dah menyinggung perasaan kawan saya. Tapi saya tak tahu macam mana nak mulakan ayat untuk tanyakan perkara tu. Sebab saya tak ada keberanian untuk memahami isi hati kawan saya. Saya tahu, walau macam mana pun saya cuba rapat dengan kawan saya, saya tak boleh gantikan tempat kawan-kawan karib kawan saya dalam hati kawan saya. Saya cuba nak faham isi hati kawan saya, tapi setiap kali saya cuba, macam ada dinding yang halang.
Saya takut nak cakap depan-depan. Takut nak berterus-terang. Saya nak luahkan apa yang saya rasa. tapi saya takut kalau perkara ni menyinggung perasaan kawan saya. Sebab saya paham, kawan saya tak suka serabutkan keadaan. Kawan saya suka mengalah. Kawan saya selalu simpan sorang-sorang. Saya nak kawan saya tahu, saya sentiasa ada untuk kawan saya. Saya bukan nak menjauhkan diri daripada kawan saya, tapi saya nak bagi kawan saya ruang. Saya tamau campur urusan kawan saya. Saya takut kalau saya Cuma menyesakkan kawan saya. Bukan saya nak tinggalkan kawan saya.saya Cuma nak menghormati kawan kepada kawan saya.
Walau saya cuba rapat dengan kawan saya, tapi saya rasa kami jauh sangat. Walaupun dekat, saya rasa hati kami sangat jauh.Saya nak kawan saya dan saya saling berkongsi. Saya tak suka simpan sorang-sorang sebab perkara yang disimpan macam kanser. Semakin banyak, semakin lama, habis semuanya. Saya tamau jadi kanser yang musnahkan persahabatan saya dan kawan saya.
Kawan saya ada kawan. Saya tak berniat untuk jauhkan diri dari kawan saya, tapi macam saya cakap tadi, saya cuma nak bagi ruang untuk kawan saya. Saya hormat sesiapapun yang nak berkawan dengan kawan saya. Tapi kalau orang yang nak berkawan tu menyakitkan hati kawan saya, menipu kawan saya, saya takkan biarkan benda ni berlaku. Selama ni saya biarkan sebab saya suka tengok kawan saya gembira. tapi kalau saya beritahu kawan saya ada yang menipu kawan saya, kawan saya nak percaya tak? Ataupun kawan saya akan marah saya? Saya buntu. saya tamau sebab seorang kawan, saya dan kawan saya dah tak sehaluan.
Sekarang saya tahu kawan saya berjauh hati. Kawan saya diam-diam simpan kesedihan dalam hati. Saya nak kawan saya luahkan. Saya nak betulkan apa yang boleh. Semuanya belum terlambat kalau ada kemaafan dalam hati. Saya tamau kawan saya sedih sorang-sorang. Saya tak suka dan tak boleh tengok kawan saya sakit sorang-sorang. ..
MEL.3.00a.m.29 may 2011